فانوس سرگردان

 

خیال من 
.....
 
از حرفها گذشته بود 

 
خیال من

 
در کنج سه روز 


کبوتران غریب از راه می آیند


و غریبی را ترانه میخوانند 

من چه غمگینم 


تاب بودنم نیست

بی تو اشکی هم نمانده 


تا بیفشانم


برای که ...
برای چه ...

از حرفها گذشته بود خیال من

 
و کبوتران این حرم 


هنوز غریب مانده اند 


اپریل 2004...///

 

گمان میکنم شاید خواب میبینم

شاید ... شاید این کابوس برای همیشه با من بماند


در این غربت سرد و بی پایان

چرا چیزی نمی آیدبرای فی البداهه گفتن

تا آفتاب را بتکانم در باد و ماه پیشونی را


دعوت کنم به تنهایی های خویش


در راز و رمز اینهمه تنهایی چه حکایتی نهفته است


تنهایی ...باز هم تنهایی ....


....///

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱٠/٢٧ساعت ٧:۱۸ ‎ق.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات () |

به همه دختران عزیزم ...بید مجنون ..یلدا و رکسانا ...

 

 

نجوا...

 گردنبند فروهر و پرچم ایران

 
یک عمر میگذرد

هنوز شعر در هوا می نویسم

که به نجوا میخوانم

و باد می برد

شبها ستاره می چینم رشته رشته

تا گردنبند زیبای ترا

             در خوابی عاشقانه ببافم

                    نمیآیی تا بر گردنت بیآویزم

چراغ چشمانت کجاست؟

                      نمی آوری چرا  ...

                     کنار تاریکی لحظه های تنهایی ام

                                         تا باغی از نور شکوفه کند

نمیخواهی بدانی ؟

    چه معرکه شد تاریخ احساس من

بساط دل سرگشته نمیخواهی ؟

اینجا آتشی افروختم

                که به آسمان زبانه می کشد

   و پر از فریاد است

فریادی سراسر عشق و درد

و عطر نازنین تو

 

                الفبای شعر گفتنم

 

زندگی در گذر است

حتی تند تر از باد

مجال از دست مده 


بیا... با تمام چشمانت بیا

که هر ستاره در آسمان دلم 

    شروع عاشقانه ای ست

                  برای تماشا کردن

از اینجا تا آسمان هفتم راهی نیست

با زمینیان کارمان نیست

شعر در هوا می نویسم


            به نجوا میخوانم

                           و باد می برد    

من و تو هم همراه باد

     بادا باد

    خوش بحال باد ...

ژانویه  2012...م/ شیدا ...///

گردنبند فروهر و پرچم ایران

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱٠/٢٠ساعت ٦:٤۸ ‎ق.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات () |

به دختر شاعرم  یلدا جعفری ...

 

عاشقانه ترین فصل

                                                

 

 

پائیز را دوست میداشتم

و دارم و خواهم داشت

و خواهم پرستید

سلطان فصلها و هنگامه زیباترین برگها

فصل تماشا یی تر شدن اهورا

اما این پائیز چه زیباتر از تمام فصول عمرم درخشید

بهار حضور تو بود   و خندیدن لبخند  بی ریاو عاشقانه تو

آمدنهای تو بود از پشت رویایی ترین پنجره  انتظار

دیدنهای تو بود از پس شکوه  مهتاب شبهای وطن

و عشق ورزیدن پاک تو 

به مسافر  دور های دور 

به من خسته آواره در غربت

من اینجا فصل چشمم دیگر اندوهگین نیست

که از ریزش  خنده جانانه تو

در حجم خالصانه ترین لحظه دیدار

جانی  دوباره گرفتم

 

و در پناه سبز عاشقانه اش

 

سالهای زندگی برباد رفته ام را باز یافتم

 

م. شیدا پائیز 90...///

نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/٢۸ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات () |

Design By : Night Melody