فانوس سرگردان

 

 

من و شب

 

 




روزها که جای تو خالیست

پیراهنی عطر آگین می پوشم از یاد تو

پرواز میکنم تمام روز را
      در هوایی آغشته از بوی تو

شبها که از راه میرسی
یا خسته ای و من  پیش پای تو

روی باریکه نازک عشق
 شعر می نویسم به اندازه سالیان عاشقی ام

شعر هایی که نمیخوانی و میگذری

یا میخوانی و من نگاه بر پلک بسته ات
تن پوشی می بافم
 از هنوز های دوست داشتن
                     تا بپوشانم لحظه های سرد دلم را

نمیدانی تو

 هنوز های دوست داشتنم

 تمام شدنی نیست

از یاد رفتنی نیست

نه حتی کم...ذره ای
نه حتی فراموش ....لحظه ای

شبها که به هیچم نمی شماری

                              تاب می آورم نخوابیدنم را

اگر میدانستی بانو

قطره قطره می چکانم بر دامن شب
                                  باران چشمم  را

شب پر از چشم من می شود
                           من پر از چشم شب

روز که جای تو خالیست

پیراهنی عطر آگین می پوشم از یاد تو
پرواز میکنم تمام روز را
      در هوایی آغشته از بوی تو
 
شبها که از راه میرسی
خسته ای و من
شعر می نویسم روی باریکه عشق

..................


سپتامبر ...///2008 

برچسب‌ها:
نوشته شده در ۱۳۸۸/۸/٩ساعت ۱٠:٥٩ ‎ب.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات ()

آخرين مطالب
» غربت باد...
» گرگ زخمی
» کار دل...
» فواره آتش
» حسادت
» مهتاب هم تن ...
» آرزوهای دوست داشتنی ...
» پشت پرده...
» زخم...
» رهایم کن...
Design By : ghalebeweblog.ir