فانوس سرگردان

درباره : شمالی... آهسته ترین قدمهایم ابر بهاری شمال/ من از حس تازه شدن خاک می آیم و زردی پائیزانه و صمیمی برگ/ چگونه با نفسهای ساده گی کودکیها رشد میکردیم/ و کوچه باغهای تو در توی فصلهای شهرمان جا پاهای شیطنت آمیز بچه گی هامان را در خویش نقش می کرد/ پنجه در پنجه آفتاب بود و روشنایی های خیره آب از انعکاس نور/ ریسمان ریسمان باران بو د و خیس شدن گیسو های بلند تو از بوسه های ناب باران/ زمان رسیدن سیبهای وحشی و نارنج یادمان باد/ من و تو از هر سخنی که طعم عشق میداد دریغ نمی کردیم/ شر جی جنگلهای بکر یادمان باد مهربانی های حماسه ای پدر بزرگ یادمان باد/ و خلسه های شیرین خوابهای کودکانه در بستر خاکستری تابستان روستا/ اینهمه آغوش ...اینهمه عشق..اینهمه زندگی/ مگر میشود یادمان نباشد که خوشه های سبز انگور چگونه بالغ می شدند/ و زنبورهای طلایی رنگ چگونه از کندوهای زمستانه پر میکشیدند تا برای شیرین کردن دهانمان طبیعی ترین عسل را از شیره گلها بسازند/ من و تو شبیه هیچکس نیستیم/ ما شباهت بخودمان داریم/ شباهت به گیاه .به خاک / شباهت به آئینه و نور/ و کودکی های عاشقانه آن سالیان از دست رفته/ میشد کاش فقط یک روز/ می شد کاش فقط یکبار/ دوران آن کودکی ها را در سراسر جانم چون رود جاری میکردم/ کاش فقط یکبار دیگر بوی عاشقانه بنفشه های بامداد بهاری آنوقتها را می فهمیدم/ و یکبار دیگر قدی میداشتم چون کودکی دوساله/ تا جریان بال زدن حریرانه سنجاقک و پروانه را لمس میکردم/ کاش ...و ایکاش .../ noveember 2009...///

پروفایل مدیر : مهرداد شیدا ... ایمیل مدیر وبلاگ