فانوس سرگردان

 بهاری دیگر   2  ...

                                         ذوق من تنها نیست


                                                  تو اگر بیایی ...

                                    زمزمه دلاویز  ترا  آواز میخواهم

در خانه من فرش بوریایی بیش نیست

اما  تو  اگر بیایی

 هزاران ماه و آفتاب می خندند

و گل پیراهن تو  تا شکوفه میدهد

       بهاری تر از بهار است

گفتم اگر بیایی

تمام جانم سبز می شود

باور میکنم .....

در هیچ کجای این جهان ایستاده ام

اما هیچم که با یاد تو باشد

دیگر جای گله ای نیست

انگار بهاری دیگر  در دلم گل میکند

نام توست   میدانم بانو

این بهترین نامی که بوی آشنایی میدهد

و بوی تازه ببار نشسته بهار نارنج شهر مان

یکبار با تو

زیر بام شهر مان

و زیر باران

و شنیدن کلامی از دهان کوچک و خوشبوی تو

بانو ....مرا جز این چیزی راضی نمیکند

تو میدانی  همه نمیدانم های مرا

تو میدانی همه آنچه را که نگفته ام ...

تو میدانی بانو

بگذار سکوت کنم

مثل همیشه ...

و تو بیشتر از همیشه میدانی

            معنای سکوت وسیع مرا

در هیچ کجای این جهان ایستاده ام

گویا  هزار سال است

 هزار سال دیگر هم می ایستم

تا کلام بهاری ترا

                    قاصدک باد بیاورد
 آری می ایستم

          در هیچ کجای این جهان
                                  تا تو بیایی ....


 
اپریل دوهزار و هشت ...///

 


برچسب‌ها:
نوشته شده در ۱۳۸٧/۱/٢٩ساعت ٩:٤٦ ‎ب.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات ()

آخرين مطالب
» غربت باد...
» گرگ زخمی
» کار دل...
» فواره آتش
» حسادت
» مهتاب هم تن ...
» آرزوهای دوست داشتنی ...
» پشت پرده...
» زخم...
» رهایم کن...
Design By : ghalebeweblog.ir