فانوس سرگردان

از گذشته ای نه چندان دور 

 

 مهاجر بی آشیانه...

پرستو ها پرستو ها ...


منم همچون شما 


                      مهاجر  در میان باد و طوفان


غریب و خسته و تنها


                            جدا مانده ز لانه ...


                      جدا مانده  ز بوم و میهن خویش


دلم بگرفته سخت


                            در این غریب لانه غمگین  و تیره


خوشا بر حالتان پرستو های  زیبا


    شما را بال پرواز است جای پار و پیرار


جای  آن آشنا آشیانه _  گرم و لذت انگیز


جای سینه ی  دشت و دمن ...


جای سبزه زاران و شالیزاران شمال ...


باز دانه چیدن  


 باز لانه ساختن


باز  جوجه های ناز و زیبا پروریدن


باز عشق ورزیدن


 در بهاران و تابستان _ گرم  وطن


                                          باز قیل و قال و آواز خواندن ...
 
مرا اما چه گویی ای پرستو ؟


 بدست باد  میشود لحظه های ی زندگی پر پر


پشت این باد _ پر از ترس و تشویش


آواز ها در گلو ماسیده و تنها


خم _  این باد


                           پشتم دوتا


     پیچیده چون پشت پیر _ صد ساله


جوانی ها


 در گذر گاه روز مرگی ها  ریز ریز شده


خنده ها در  غم غربت تباه گشته

پرستو ها پرستو ها ...
منم همچون شما 
    مهاجر  در میان باد و طوفان
غریب و خسته و تنها
جدا مانده ز لانه ...

بهار هشتاد و هفت / می دوهزار و هشت . م. شیدا ...///

 

 


برچسب‌ها:
نوشته شده در ۱۳۸٧/۳/۱ساعت ٦:٥۳ ‎ب.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات ()

آخرين مطالب
» غربت باد...
» گرگ زخمی
» کار دل...
» فواره آتش
» حسادت
» مهتاب هم تن ...
» آرزوهای دوست داشتنی ...
» پشت پرده...
» زخم...
» رهایم کن...
Design By : ghalebeweblog.ir