فانوس سرگردان

 

به سام عزیزم ...

وسعت سکوتمان ...

 

 
soff1

به اندوه تو مانا شدم
همانند سکوتی که وسیع میکند مرا
می رنجاند مرا از درون
         به اوج می برد  مرا


باری دیگر  اندیشه های سکوتت را مرور میکنم
زیباست برای من


اینها را بداهه نوشته ام
بی هیچ چرکنویسی


باور کن ...
گاهی چرکنویسها  کاری میکنند کارستان


کارستانی تر از همه پاکنویسها


سکوت وقتی  از درون قد میکشد
سکوت وقتی وسیع میکند ارتباط  من و ترا


همه احساسم
به شگفت انگیز ی اقیانوس می شود


نه این است مگر که
من و تو رندیم و عاشق
نه این است مگر که
می بینیم رنج زمانه را
چه اگر تیغ هلاکش در دست دارد .


روشنگر آفتابیم   ولی در خرابیم
قسمت ما زهر بود
                  بینوایانی با درد عشق آشنا
                                        بلاکش پر سوخته پروانه ها


خاکیم به باد فنا
لیک همیشه  پیدا در غبار باد


ز تیغ بازی این چرخ دون
چو مفلس بدنبال کیمیا نیستیم


که با سکوتمان
 دل حرص و طمع کندیم  از قارون زمان
این شب تا شبهای دگر
                این مهتاب تا مهتاب های دگر


که  جدایی نیست
                                          از  سکوت ژرف و بی انتهایمان

 

چه مردم  بخندند
چه مردم  بنویسند بر گرد دیوار شهر

شرح رسوایی ما


نه باک از هیچمان


که سوخته ایم جان در انجمن شمع


و وسیع در سکوتی
                                        رنگین از هزاران  حرفهای ناگفته

 

جولای دوهزار و هشت . م. شیدا ...///

 

 

 


برچسب‌ها:
نوشته شده در ۱۳۸٧/٤/۳۱ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات ()

آخرين مطالب
» غربت باد...
» گرگ زخمی
» کار دل...
» فواره آتش
» حسادت
» مهتاب هم تن ...
» آرزوهای دوست داشتنی ...
» پشت پرده...
» زخم...
» رهایم کن...
Design By : ghalebeweblog.ir