فانوس سرگردان

   دفتریادبودم  

م/شیدا

www.shereno.com
                                       

پرچینهای آفتابی ....

 

 

 

                  

 

حالا من اینور پرچین ایستاده ام


اینور پرچین سایه دار

              مثل سایه باریک روح من میماند

مثل یک طرح طریف نقاشی 


میخواهم بیآویزم در قاب پنجره شبانه ام


زیباتر هم میشود


تو هم اونور پرچین ایستاده ای


خواب دیدم این پرچین روی خط دریاست

تا فاصله من و تو فقط یک خواب باشد

آنوقت صدایت را می شنیدم


تو هم می شنیدی


همین کافی بود

آخر شنیدن برای من عین دیدن است

 

 

چون به ندیدنها در غربت لحظه ها خو گرفته ام

مگر .....حالا خواب ببینم


که این اقیانوس نیست

فقط یک پرچین زیبای چوبی است


                                           بین من و تو


میخوابم تا شاید خوابت را ببینم


شاید ...شاید حتی این پرچین را هم بردارم ...


خدا را چه دیدی


با خدا هم کلنجار میرم

شاید راضی شود

 

 


سپتامبر 25 . م . شیدا  ...///


برچسب‌ها:
نوشته شده در ۱۳۸۸/٤/٦ساعت ٩:٤۳ ‎ب.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات ()

آخرين مطالب
» غربت باد...
» گرگ زخمی
» کار دل...
» فواره آتش
» حسادت
» مهتاب هم تن ...
» آرزوهای دوست داشتنی ...
» پشت پرده...
» زخم...
» رهایم کن...
Design By : ghalebeweblog.ir