فانوس سرگردان


 این پائیز...



 

 

باران گر نمی بارد



اینجا اشکباران است



کنار برکه خاموش تنهایی هایم.
                                          نمیدانی                  

توده های ابری غمبار اشکهایم



     در آشتفتگی های باد اسیرند.



باغی گر نیست


 
و نمیرویاند گل


شقایق روئیده است اینجا



                       درون دشت سینه ام



نقاشی رنگین هزارغروب خورشیداست.


من هیچ پائیز


درد های نازنینم را
 
                       نمی بخشم به هیچکس.



و این پائیز بار سنگین دردی دارم هزار ساله



گویا و خموش



پیدا و ناپیدا



باران گر نمی بارد تو میدانی بانو



یک اشاره قلمم



هزار و یکشب قصه می نویسد



 یک اشاره انگشتم



صد ها شاخه از ماه می چیند



من امشب مثل هر شب

             

       دردیارغربت غمی جانانه



           همچون رنگ دلاویز پائیز دارم.



غمی از دل

 زان هزاران سالهارفته بر پیشانی تاریخ

پارسی ام



باران گر نمی بارد



 اینجا اشکباران است



کنار برکه خاموش تنهایی هایم



سپتامبر 2009 , م. شیدا ...///

 


برچسب‌ها:
نوشته شده در ۱۳۸۸/٦/٢۸ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ توسط مهرداد شیدا . نظرات ()

آخرين مطالب
» غربت باد...
» گرگ زخمی
» کار دل...
» فواره آتش
» حسادت
» مهتاب هم تن ...
» آرزوهای دوست داشتنی ...
» پشت پرده...
» زخم...
» رهایم کن...
Design By : ghalebeweblog.ir