از درم در آمد دوست

 

 

 

 

 

 

 

سرمست در آمد از درم دوست

لب خنده زنان چون غنچه در پوست

سعدی ...

 

 

 


خنده با آفتاب

 

ای خوشا نازک خیالان باصفاخندیده اند

 

یاد ایام قدیم را خوش صدا خندیده اند

 

با امیدی که بیدار شود طالع عشق

 

هردمی تا اوج_ اوج  با خدا خندیده اند

 

موسم بنفشه آمد   قرار بر بی قراری ست

 

باز یاران حرم _ عشق و وفا خندیده اند

 

از لب _ باغ شنو گوید به آفتاب _ بهار  


بلبلان مست همره _ باد _ صبا خندیده اند

 

زندگی زیباست با ترنم های شیرین _ دوست

 

با تو شیرین دهنان خندیده اند بجا خندیده اند


همنشین محفل دوستان با می و مطرب و ساقی

 

عیب نیست گر مست و بی هوا خندیده اند

 

به گریه اگر شبهای غربت  غم نشان است

 

خواب دیدم دوستان . با من _شیدا خندیده اند


فوریه.2006..م. شیدا...///

/ 13 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
لیلا

ممنون و سپاس... موفق باشید... قالب وبلاگتون یکم لوسه.... میشه قشنگش کنید... بس که من منتقدم... الان میرم بیرون... ببخشید

لیلا

بهشت می تواند کسی باشد که دوستش داری، کسی که دوستش داری می تواند بهشت باشد و مهم نیست اگر غروب ها به جای نهر های شیر و عسل با قرصی نان تازه به خانه بیاید

لیلا

آب و خاکی نمی خواهم زیرا به آه سوخته دلی برباد می رود اما آتشی که هیچگاه نمیرد در دل من است

لیلا

می دونی کی مثل من می شی؟ وقتی چند بار زخم بخوری بدون اینکه اشکت مشخص بشه لبخند بزنی و براش دعا کنی تا خوش بخت بشه

لیلا

مراقب خودت باش *.¸.*´ ¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨) (¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`• _____****__________**** ___***____***____***__ *** __***________****_______*** _***__________**_________*** _***_____________________*** _***_______ـــــــــــ_________*** __***___________________*** ___***_________________*** ____***______________ *** ______***___________*** ________***_______*** __________***___*** ____________***** _____________*** ______________*

لیلا

دنیا قشنگ تر بود اگر آدمها مثل سایه هایشان صاف و یکرنگ بودند!! بیشمارند آنهایی که نامشان آدم است... ادعایشان آدمیت... کلامشان انسانیت... رفتارشان صمیمیت... حال، باید دنبال یکی گشت که نه آدم باشد... نه انسان باشد... نه دوست و رفیق صمیمی... تنها صاف باشد و صادق... پشت سایه اش خنجر نباشد برای دریدن... هیچ نگوید... فقط همان باشد که سایه اش میگوید: "صاف و یکرنگ"

لیلا

خوشبختی یعنی... یه نگاه یه پنجره یه حرف پر از سکوت پشت هزاران حنجره خوشبختی یعنی... دوست داشتن تو رو داشتن میان دست های تو گل کاشتن خوشبختی یعنی... تبسم خنده های تو میان بارش باران میان خش خش برگ های پاییزی خوشبختی یعنی... قدم زدن زیر بارش برف دست به دست چشم تو چشم زیر پرتوی حقیقت خوشبختی یعنی... در کنار هم جان سپردن تا اخر دنیا عاشق هم ماندن خوشبختی یعنی همین لحظه ها.....

لیلا

گاهی اگر توانستی ، اگر خواستی ، اگر هنوز نامی از من در سر داشتی نه در دل ! در کوچه تنهایی من قدمی بگذار ، شلوغیه کوچه ظاهریست ، نترس ، بیا نگاهی پرت کن و برو همین . .

لیلا

روزگارتون قشنگ....دلتون شاد...غم غربت دور از خیال دلتنگی هاتان

لیلا

دنبال چی بگردم؟ نگردم..