نمی گریم به تفسیرت...

 

نمی گریم به تفسیرت

 

نمی گریم آنگونه که پنداری

 

دردهایی ست میان _ سینه

 

   چو اندوه _ تاریخ عمیق

 

گر برون ریزد از دل _ تنگم

 

جهان تیره و تار میگردد

 

نمی گریم آنگونه تو می بینی

 

برای خاطر عشق

 

                   بیا یکبار  فقط یکبار چشم _دل باز کن

                                                             تا ببینی

                چه زخم جانگدازی درونم را  ریش کرده

 

    که همچون جنگلی آتش گرفته 

                                       

                                  میان _ شعله و دود می سوزم   

 

نمی گریم آنسان به تفسیرت   

 

                          مرا با مردم رند و پلید کاری نیست   

 

هزاران آه _دردناکم نمی بینی ؟

 

یکی را هم نمی فهمند این پلیدان _کجرفتار    

 

نمی گریم  پیش _هرکس و ناکس

 

عارم آید از ایشان

 

اگر دیدی کجا دیدی؟؟؟

 

برای خاطر عشق

 

فقط یکبار چشم _دل باز کن

                                                         تاببینی    

 

دسامبر 2013.م. شیدا ...///                      

 

 

  

/ 14 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
صفورا

نمیگریم.......... درود بر این احساس زیبا[گل]

maya

سلام عمو مهرداد گرامی... امیدوارم سلامت باشید... نمی گریم پیش _هرکس و ناکس عارم آید از ایشان اگر دیدی کجا دیدی؟ برای خاطر عشق فقط یکبار چشم _دل باز کن... برای شعر زیبایتان[گل]

بیدمجنون

میم مشکلات را بردار تا زندگیت شیرین شه... برات یه یلدای شکلاتی آرزومندم بهترینم...

صفورا

ممنونم مهربان رفیق یلداتون پر از شادی آرزوی من رسیدن دوستانم به آرزوهاشونه[گل]"

گذری عاشقانه

عشق، راهی‌ست برای بازگشـت به خانه، بعد از کار بعد از جنگ بعد از زندان بعد از سفر بعد از … من فکر می‌کنم، فقط عـشق می‌تواند پایان رنج‌ها باشد. به همین خاطر همیشه آوازهای عاشقانه می‌خوانم. من همان سربازم که در وسط میدان جنگ ، محبوبش را، فراموش نکرده است !

گذری عاشقانه

دوست دارم که یک شبه شصت سال را سپری کنم ، بعد بیایم و با عصایی در دست ، کنار خیابانی شلوغ منتظرت شوم ، تا تو بیایی و مرا نشناسی ، ولی دستم را بگیری و از ازدحام خیابان عبورم دهی ..

...///

دلشوره... درختان سر به زیر انداخته شاخه ها پوشیده پیراهن یخ بر تن دشت و جنگل سپید از برف زمستانیست سخت و سوزان به هوای همیشه بهاری تو در اشتیاق چیدن ماه روستایت کنار پرچینهای راه جوشش چشمه های زلالت شبنم و علف صبحگاه و رمه در راه صحرا ای سرزمین جاودانه آریایی کس نمیداند چه شوری میزند دلم برای تو و تنگ می طپد در شبانه های غربت یکبار میشد اگر برای همیشه رها شوم در دشت و کوههایت در جان شبها و روزهایت .................. ....................... دسامبر 2013...///

برنادت

همه چیز جذاب و زیبا و باصفاست اینجا....