شکوه آمدنت...

                         

 

شکوه آمدنت...

شعر در وصف ایران زمین

 

 

هروقت میآیی

 

بوی شکوفه نارنج برایم بیاور

 

تا نفس مسموم یخ زده ام

         پراز عطر زندگی شود

 

هر وقت میآیی

 

گرمی دستان دوست برایم بیآور

 

تا بر سر غریب دور افتاده ام

                           

                               دست نوازش بکشد

 

هروقت میآیی

 

            قدری خاک خاک وطن بیاور

 

تا پیشانی بر تربت پاکش نماز گزارم

 

هر وقت میآیی

 

چند دانه گندم 

 

 حنجره ای از آواز کبوتران بیآور

 

دلم میخواهد بغض به اوج رسیده ام را گریه کنم

 

هر وقت میآیی

 

   یک روستا عشق بیآور

 

                تا وحشت این بزرگ شهر غریب را بتارانم

 

هروقت میآیی

 

 من_ من را بیاور که در تو جاگذاشته ام

 

تا من و تو ما شویم

 

                  و عاشقانه زندگی بی پایانی آغاز کنیم

 

نوامبر 2004...م/ شیدا...///

/ 1 نظر / 10 بازدید
یلدا

درود بر تو بابای من... بابای ترانه های من شیدای نازنین... شعری که از شما امروز خواندم، انقدر زیبا بود که منو مستم کرد و جای این رو داشت که بارها و بارها... بخونمش.. عالی نوشتین اعتراف می کنم جزو زیباترین سروده هاتون بود و من خوشحالم کنار شما، مشقی از شعر رو دارم تمرین می کنم عالی بود شیدای نازنین ممنونم از تو